Bazı Yolların Haritası Yoktur

Herkes konuşur. Kimse nasıl sustuğunu bilmez. Hangi acıyla uyandığını, hangi sorumluluğu hiç sorgulamadan sırtladığını, neyi içinden söküp attığını da... Bilmezler. Ama bazen biri vardır, anlatmaz. Yalnızca bekler. Sabreder, izler, taşır. Kimi zaman kendi omzuna yaslanarak, kendi sessizliğinde büyür. Yaşam Koçluğu hakkında yazmak, bu kadar çok şey yaşanmışken kolay değil. Çünkü bu sadece bir 'alan' değil. Kendine verilen bir sözün, yıllar sonra tutulmuş hâli. Bu yazı bir yöntem anlatmaz. Başarı hikâyesi de değildir. Bu yazı, bir başlangıçtır. Kendini arayanlara, 'belki yalnız değilsin' demenin bir yoludur. Bazı yollar haritada yoktur. Kimi zaman sabırla, kimi zaman kimsenin görmediği bir iç savaşla yürünür. Ve gün gelir, sessizliğin içinden bir ses yükselir: 'Ben neredeyim?' O sesi duyan herkes, aslında aynı yolculuğa çıkmıştır. Ben bu blogda, o yolculukların ipuçlarını yazacağım. Öğrendiğim hiçbir şey sonsuz değil, ama… Gerçek dönüşümün ne olduğunun farkındayım. Ve dönüşüm, bir kerede değil; bazen bir cümlede başlar.